Το μαύρο είναι ένα χρώμα που λέει πολλά χωρίς να λέει λέξη. Είναι ισχυρό, εκλεπτυσμένο και διαχρονικό. Είναι το χρώμα του μυστηρίου, του βάθους και της κομψότητας. Είναι το χρώμα του νυχτερινού ουρανού, οι σκιές και το άγνωστο. Είναι το χρώμα που απορροφά όλα τα άλλα χρώματα, καθιστώντας το το απόλυτο σύμβολο δύναμης και ατομικότητας.

Ο μαύρος καβαλάρης αντιπροσωπεύει την πείνα με σύμβολο τη ζυγαριά και είναι η υπενθύμιση να εκτιμάς όλα όσα έχεις και να μην παίρνεις ποτέ κάτι δεδομένο.

Καθώς ο μαύρος καβαλάρης διασχίζει τη γη, φέρνοντας πείνα και έλλειψη στο πέρασμά του, μας υπενθυμίζει τη λεπτή ισορροπία της ζωής και τη σημασία του να φροντίζουμε τον πλανήτη μας και τους πόρους του, τα πάντα και όλους όσους ζουν σε αυτόν, επειδή είμαστε όλοι ένας μικροοργανισμός και πρέπει να κρατάμε ο ένας τον άλλον ασφαλή.

Μας προκαλεί να αναλογιστούμε τον αντίκτυπο των πράξεών μας και τις συνέπειες των επιλογών μας. Μέσα στο σκοτάδι, μπορούμε να βρούμε διαύγεια, καθώς απομακρύνει τους περισπασμούς του κόσμου και μας επιτρέπει να εστιάσουμε σε αυτό που πραγματικά έχει σημασία. Και όπως τα αστέρια λάμπουν πιο φωτεινά σε έναν σκοτεινό ουρανό, το δικό μας εσωτερικό φως μπορεί να λάμψει ακόμα πιο φωτεινό στη μέση των προκλήσεων της ζωής.